Dịch vu 1
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim? Duo Reges: constructio interrete. Quamquam te quidem video minime esse deterritum. Tum Piso: Atqui, Cicero, inquit, ista studia, si ad imitandos summos viros spectant, ingeniosorum sunt; Si enim Zenoni licuit, cum rem aliquam invenisset inusitatam, inauditum quoque ei rei nomen inponere, cur non liceat Catoni? Deque his rebus satis multa in nostris de re publica libris sunt dicta a Laelio. Deque his rebus satis multa in nostris de re publica libris sunt dicta a Laelio. Quid interest, nisi quod ego res notas notis verbis appello, illi nomina nova quaerunt, quibus idem dicant? An vero, inquit, quisquam potest probare, quod perceptfum, quod. Obscura, inquit, quaedam esse confiteor, nec tamen ab illis ita dicuntur de industria, sed inest in rebus ipsis obscuritas. Vitiosum est enim in dividendo partem in genere numerare. Non igitur bene. Partim cursu et peragratione laetantur, congregatione aliae coetum quodam modo civitatis imitantur; Nihil sane.
Ita prorsus, inquam; Sed nunc, quod agimus; Theophrasti igitur, inquit, tibi liber ille placet de beata vita? Quod maxime efficit Theophrasti de beata vita liber, in quo multum admodum fortunae datur. Quae sunt igitur communia vobis cum antiquis, iis sic utamur quasi concessis; Sic exclusis sententiis reliquorum cum praeterea nulla esse possit, haec antiquorum valeat necesse est. Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Ne amores quidem sanctos a sapiente alienos esse arbitrantur. Quod equidem non reprehendo; De quibus etsi a Chrysippo maxime est elaboratum, tamen a Zenone minus multo quam ab antiquis;
Quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret? Murenam te accusante defenderem. Tantum dico, magis fuisse vestrum agere Epicuri diem natalem, quam illius testamento cavere ut ageretur. Totum autem id externum est, et quod externum, id in casu est. Voluptatem cum summum bonum diceret, primum in eo ipso parum vidit, deinde hoc quoque alienum; Aufert enim sensus actionemque tollit omnem. Laelius clamores sofòw ille so lebat Edere compellans gumias ex ordine nostros. Quid, cum volumus nomina eorum, qui quid gesserint, nota nobis esse, parentes, patriam, multa praeterea minime necessaria? Homines optimi non intellegunt totam rationem everti, si ita res se habeat. Etiam beatissimum? Quid est, quod ab ea absolvi et perfici debeat? Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam;
- Et ais, si una littera commota sit, fore tota ut labet disciplina.
- Et ille ridens: Video, inquit, quid agas;
- Videsne quam sit magna dissensio?
Verum hoc idem saepe faciamus. Istam voluptatem perpetuam quis potest praestare sapienti? An est aliquid, quod te sua sponte delectet? Nam et a te perfici istam disputationem volo, nec tua mihi oratio longa videri potest. Post enim Chrysippum eum non sane est disputatum. Memini vero, inquam; Primum divisit ineleganter; Ita fit ut, quanta differentia est in principiis naturalibus, tanta sit in finibus bonorum malorumque dissimilitudo. Sin te auctoritas commovebat, nobisne omnibus et Platoni ipsi nescio quem illum anteponebas? Frater et T. Ab hoc autem quaedam non melius quam veteres, quaedam omnino relicta. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici. Restinguet citius, si ardentem acceperit.
- Cuius quidem, quoniam Stoicus fuit, sententia condemnata mihi videtur esse inanitas ista verborum.
- Tertium autem omnibus aut maximis rebus iis, quae secundum naturam sint, fruentem vivere.
- In his igitur partibus duabus nihil erat, quod Zeno commutare gestiret.
- Amicitiae vero locus ubi esse potest aut quis amicus esse cuiquam, quem non ipsum amet propter ipsum?
Verum tamen cum de rebus grandioribus dicas, ipsae res verba rapiunt; Perturbationes autem nulla naturae vi commoventur, omniaque ea sunt opiniones ac iudicia levitatis. Itaque dicunt nec dubitant: mihi sic usus est, tibi ut opus est facto, fac. Eorum enim omnium multa praetermittentium, dum eligant aliquid, quod sequantur, quasi curta sententia; Cuius similitudine perspecta in formarum specie ac dignitate transitum est ad honestatem dictorum atque factorum. Itaque si aut requietem natura non quaereret aut eam posset alia quadam ratione consequi. Quonam, inquit, modo? Qui autem diffidet perpetuitati bonorum suorum, timeat necesse est, ne aliquando amissis illis sit miser. Cum id quoque, ut cupiebat, audivisset, evelli iussit eam, qua erat transfixus, hastam.
